خدای متعال خود نظیف است و اسلام را بر نظافت بنا کرده است، و جز نظیفان را داخل بهشت نمی کند(ری شهری، 4/3303) ، او پاکیزگان را دوست می دارد (بقره/222) و نظافت را از ایمان دانسته است(مستغفری، 21) ، به همین جهت پاکیزگی و نظافت و خوش بویی را جزئی از اخلاق انبیاء دانسته است(کلینی، 5/567) و از اولین دستورهایی که به آخرین پیامبر خود می دهد حفظ نظافت است(مدثر/4). مسجد هم خانه ی خداست (صدوق، من لایحضره الفقیه، 1/199)آنقدر این خانه با اهمیت است که بهترین بندگان خود را مأمور نظافت آن کرده است(حج/26) ، برهمین اساس انسانها در ورود به عبادتگاه ها، موظف به رعایت اصول بهداشتی هستند. نمازگزارِ پاکیزه: در آیه 31 سوره اعراف توصیه شده که انسانها هنگام عزیمت به مسجد زینت خود را با خویشد همراه سازند، که زینت هم می‌تواند زینت‌های ظاهری؛ چون پوشیدن لباس پاکیزه و استفاده از عطر باشد و هم زینت باطنی؛ به معنای پاک سازی روح و آراسته شدن به صفات پسندیده. در فرمایشات پیامبر اکرم و ائمه اطهار در رابطه با آداب مسجد به فراوانی تکیه بر نظافت فردی را در رفتن به مسجد می توان یافت، به عنوان مثال می فرمایند: وارد مساجد نشوید مگر با پاکیزگی(شعیری،71)، و هر کس به مساجد، پاکیزه وارد شود خداوند گناهانش را پاک نموده و از زائران خود منظور می کند(صدوق، امالی، 359).... برای مشاهده متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید