ویژگی های مسجد آرمانی(مسجد طراز) به نقل از روزنامه جمهوری اسلامی در اسلام به بنای مسجد، اهمیت بسزایی داده شده است، به نحوی که اگر سنگ بنای مسجدی برای مخالفت با اسلام، ایجاد دو دستگی و مکانی برای ترویج عقاید باطل باشد؛ خداوند به تخریب آن امر میکند. علامه طباطبایی(ره) در ذیل آیه فوق، علت نامگذاری این مسجد به "ضرار" را این دانسته که هدف منافقین از ساخت این مسجد، ضرر رساندن به مسلمین بوده است. برخی از ویژگیهای مسجد آرمانی اسلام عبارتند از: ۱. مسجد، محور جنگ و مبارزه با دشمن است. مسجد، در صدر اسلام، مرکز تجهیز لشکر و سپاه بوده است. محراب یعنی مکان حرب و جنگ و جنگ، گاهی با دشمن بیرونی و طاغوت است و گاهی با شیطان و دشمن درونی است. سنگر مقدم هر دو نوع جبهه و جهاد، مسجد است. دشمن همیشه درصدد بوده است تا این سنگر را به تصرف خود در آورد. مسلمانان هم اگر بخواهند در نزاع با دشمن پیروز و سربلند باشند؛ بایستی این سنگر را حفظ و تقویت کنند. امام راحل میفرمایند: "این مسجدها را سنگر قرار بدهید برای اسلام، در صدر اسلام، از این همه چیز بیرون میرفت؛ مسجد محل قضاوت بود، مسجد محل چه بود، مسجد بسیج بود، بسیج سپاه بود. این مسجدها را باید، شما، محکم نگه دارید. نگویند به شما که دیگر مسجد میخواهیم چه کنیم! ما انقلاب کردیم، ما انقلاب کردیم؛ مسجد درست کنیم. ما برای خدا انقلاب کردیم. شما، ملت ما انقلاب کرده است و از زبان ملت است که "جمهوری اسلامی". جمهوری اسلامی باید همه چیزش اسلامی باشد. این مساجد سنگرهای اسلام است. محراب محل حرب است. اینها سنگرند برای اسلام. حفظ کنید اینها را. گول نخورید از این اشخاصی که میخواهند بازی بدهند که "آقا شما چکار دارید به این کارها، دارند خودشان میکنند!" یکی از زیباترین هنرهای حضرت امام خمینی(ره) به صحنه آوردن جوانان و مساجد با طرح شجرهای زیبا و مقتدر، به نام بسیج بوده است که انصافاً ثمره و نتیجههای بسیار زیادی از خود (به خصوص در زمان دفاع مقدس) به ارمغان گذاشته است. این کانون در زمان جنگ مسلحانه، محور مبارزه نظامی بوده است و در زمان شبیخون و ناتوی فرهنگی، محور مبارزه فرهنگی خواهد بود. ۲. مسجد، محور قضاوت حاکم عادل است. پیامبر اکرم(ص) در مدینه، در مسجد قضاوت میکرده است. امیرالمؤمنین(ع) در مسجد کوفه، در محلی به نام "دکه القضا"، قضاوت میکرده است و به تشریح قاضی که در خانه قضاوت میکرده؛ میفرموده: شأن قضاوت را پایین نیاور، به مسجد بیا و قضاوت کن. البته درخصوص قضاوت در مسجد، نظریات، مختلف است. برخی قائلند که قضاوت در مسجد کراهت دارد و برای پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) قضاوت در مسجد اولی است. ۳. مسجد، محور حکومت حاکم است. یکی از تفاوتهای مسجد با کلیسا این است که کلیسا صرفاً به رابطه فردی بین افراد و خدای تبارک و تعالی میپردازد، اما مسجد از زمان رسول خدا - صلیالله علیه و آله و سلم - و حتی در زمان خلفا، مرکز سیاست اسلام بوده است. در اسلام، شالوده و اساس تدبیر ممالک در مسجد بنیان نهاده میشود. از منبر مسجد بوده که خطبههای سازنده و سیاسی، از گذشته تاکنون، به گوش میرسیده و مردم را به حرکت واداشته است. در خطبههای نماز جمعه، آگاهیهای سیاسی مردم در هر هفته تقویت پیدا میکرده و جامعه را به سمت تعالی سیاسی و معنوی سوق میداده است. ۴. گرچه مسجد محور سیاست است، اما نباید به محلی برای دنیاطلبی تبدیل شود. "ومن أظلم ممن منع مساجدالله أن یذکر فیها اسمه و سعی فی خرابها اولئک ما کان لهم أن یدخلوها الا خائفین لهم فی الدنیا خزی و لهم فی الاخره عذاب عظیم" (بقره / ۱۱۴) "و کیست ستمکارتر از کسی که مردم را از مساجد خدا و اینکه نام خدا در آنها برده شود؛ جلوگیری نموده، در خرابی آنها کوشش میکند. اینها دیگر نباید داخل مساجد شوند، مگر با ترس. اینها در دنیا خواری و در آخرت عذابی بزرگ دارند." پیامبر اکرم - صلیالله علیه و سلم - میفرمایند: "یأتی فی آخرالزمان أناس من أمتی یأتون المساجد یقعدون فیها حلقاً ذکرهم الدنیا و حب الدنیا لاتجالسوهم فلیس لله بهم حاجه" در آخرالزمان گروهی از امت من خواهند آمد که به مساجد میآیند و دور هم مینشینند، درحالی که کلام آنها دنیا و دوستی دنیاست، از مجلس آنان برحذر باشید. ۵. رعایت آداب مسجد در اسلام برای حفظ شأن و جایگاه مسجدف احکام و آداب مختلفی وضع شده که برخی احکام مختص مساجد خاصی چون مسجدالحرام، مسجدالنبی و... است. برخی از احکام و آداب عمومی مساجد عبارند از: * بیاحترامی به مسجد حرام است و بایستی از کاری که عرفاً مصداق بیاحترامی به آن محسوب میشود؛ احتراز کرد. بنابر این اگر ریختن آب دهان و آب بینی در مسجد مصداق بیاحترامی به آن محسوب شود؛ حرام یا مکروه است. * نجس کردن مسجد، حرام است و تطهیر آن درصورت نجاست، واجب فوری است. * فردی که غذا یا آشامیدنی که بوی زننده دارد بخورد؛ کراهت دارد در مسجد حاضر شود. * پرهیز از خوابیدن (مگر به ضرورت) و پرهیز از صحبت معامله و امور دنیوی. * بالا بردن صدا در مسجد جایز نیست. * دفن میت در مسجد جایز نیست. * فرد جنب، حق سکونت در مسجد ندارد.