<span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody"><span id="ctl00_cphMiddle_SAMPARL_Web_View_NewsUI_NewsDetail00cphMiddle_8_lblBody">به گزارش پایگاه اطلاع رسانی محراب</span></span></span></span></span></span></span></span> به نقل از</span><span></span></span><span></span></span></span></span></span></span></span></span> خبرگزاری حوزه، مرحوم آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی خراسانی فرزند حجت الاسلام شیخ احمد تنکابنی در سال 1318 ه. ق. در خانواده ای اهل علم و تقوا متولد شد ،مادر صالحه وی دختر مرحوم شیخ محمد تقی تنکابنی، مولف کتاب «فؤاد العسکریه» می باشد. <p dir="RTL"><strong>«تحصیلات»</strong></p> <p dir="RTL">وی بعد از سپری کردن تحصیلات مقدماتی در شهر قزوین، در سال 1330 ه.ق. به همراه پدرش راهی نجف اشرف گردید و مدت هفت سال در آن مکان مقدس ساکن شد.</p> <p dir="RTL">در مدت اقامت در نجف اشرف، از محضر اساتیدی چون: سید محمد کاظم یزدی و میرزا محمد تقی شیرازی کسب فیض نمود.</p> <p dir="RTL">شیخ مجتبی قزوینی در سال 1337 ه.ق. از عتبات مقدسه به ایران بازگشت و در دو سال اقامت در شهر خود از مربی بزرگ، دانای حقائق و اسرار و عالم به معارف قرآنی سید موسی زرآبادی قزوینی(شوهر خواهر خود) بهره مند شده و با تعالیم وی پا به به عرصه عوالم انسانیت و شناخت آن گذاشت و در راه کسب علم باطن قرار گرفت.</p> <p dir="RTL">وی بسیاری از علوم محتجبه را از وی آموخت و به ریاضات و مجاهدات شرعی پرداخته و به سیر عوالم الهی روی آورد.</p> <p dir="RTL">آن مرحوم سپس به قم هجرت کرده و از محضر درس مؤسس حوزه علمیه قم مرحوم حاج شیخ عبد الکریم حائری یزدی استفاده کرده و موفق به أخذ تصدیق اجتهاد از معظم له گردید.</p> <p dir="RTL">شیخ مجتبی قزوینی بعد از دو سال سکونت در شهر مقدس قم، به شهر مقدس مشهد مهاجرت نمود و در آستان فیض و ولایت رضوی اقامت گزید؛ وی در این مدت از محضر استادان بزرگی چون: آقابزرگ حکیم شهیدی، حاج میرزا محمد آقازاده خراسانی،حسین طباطبایی قمی، شیخ موسی خوانساری، شیخ اسد الله عارف یزدی و سرانجام از عالم بزرگ حضرت میرزا مهدی غروی اصفهانی خراسانی بهره مند گردید.</p> <p dir="RTL"><strong>* تعلیم و تربیت </strong></p> <p dir="RTL">شیخ مجتبی قزوینی خراسانی در سال 1347 ه. ق. پس از مجاهدت در کسب علوم مختلف، به تدریس و تربیت طلاب در مشهد مقدس به مدت چهل سال پرداخت و ده ها تن عالم، فاضل، مدرّس، واعظ، محقق و مؤلف را در سایه پّرمهر و محبت خود پروراند.</p> <p dir="RTL">وی همواره با تواضع و فروتنی با طلاب رفتار می کرد و گاهی حتی از نیاز خود چشم پوشیده و به طلاب نیازمند کمک می کرد.</p> <p dir="RTL"><strong>* کمک به طلاب </strong></p> <p dir="RTL">نقل شده: یکی از طلاب از نیاز شدید تأمین مخارج و درمان خانواده اش به وی سخن گفت و شیخ به علت نداشتن وجه نقد، بی درنگ با اشاره به یکی از دو فرش موجود در اتاق به طلبه گفت: این فرش را بردار و بفروش و پولش را خرج کن.</p> <p dir="RTL">حاج شیخ پس از تقدیم فرش گفت: فعلاً جای آن را با گونی مفروش کنید تا فکری برای آن کنیم.</p> <p dir="RTL"> وی در حد امکان به پاسخ روشنفکران توجه داشت و نسبت به آن ها بی اعتنایی نمی کرد. مرحوم قزوینی ضمن تسلط به آرای فلاسفه و عرفان و تدریس آن ها به درآمیختن دین، فلسفه و عرفان مخالف بود و این روش را روش تازه ای نمی دید. از نظر وی، این مشی(فرق گذاری) همان مشی فقها و محدثان از صدر اسلام تاکنون بوده است.</p> <p dir="RTL">اندیشه ایشان از غیرت دینی برمی خاست. او خود می دید که کسانی به نام عقل، منکر دین شده بودند و به نام تصوّف اباحه گری را ترویج می کردند.</p> <p dir="RTL"><strong> *فعالیت های سیاسی </strong></p> <p dir="RTL">شیخ به امور مسلمانان و مسائل اجتماعی مسلمین، توجه بسیار داشت و از نابسامانیها ، رنج برده و شکوه می کرد. وی استعمار و استبداد را می شناخت و به مبارزات سیاسی و اجتماعی و لزوم مخالفت با آنها بسیار اهمیت می داد.</p> <p dir="RTL">در سال 1342 بعد از اینکه رژیم طاغوت، حضرت امام را دستگیر کرد، مرحوم شیخ یک اقدام مهم و اساسی برای تنفر از طاغوت و اعتراض به دستگیری حضرت امام انجام داد.</p> <p dir="RTL">وی به ائمه جماعات مسجد گوهرشاد و سائر مساجد مشهد مقدس، دستور داد که تمام نمازهای جماعت تعطیل شود؛ این تعطیلی حدود 40 روز ادامه داشت که این اقدام باعث می شود مردم از علت این امر و جریان مبارزه با طاغوت مطلع شوند این عمل ، ضربه بسیار مهلکی به رژیم زده به طوری که امام جماعت ها را با تهدید برای نماز به مسجد گوهرشاد می آوردند.</p> <p dir="RTL">حجۀ الاسلام والمسلمین فردوسی پور در کتاب همگام با خورشید می نویسد: در یکی از سفرهای تبلیغی ام با ایشان مشورت کرده و پرسیدم: ماموران رژیم از گویندگان تعهد می گیرند که نام امام خمینی را نبرند و به اسرائیل بد نگویند و به جمال عبد الناصر مصر بد بگویند، اگر خواستند از من تعهد بگیرند، چه کنم؟ گفت: اگر خواستند تعهد بگیرند که در منبر، نام امام را نبرید، تعهد نده، منبر را ترک کن و برگرد.</p> <p dir="RTL"><strong>* عظمت نفس و علوم اسرار </strong></p> <p dir="RTL"> استاد محمد رضا حکیمی در باره برخی از ابعاد شخصیت علمی و روحی شیخ مجتبی قزوینی خراسانی می نویسد: تا انجا که اینجانب تفحص کردم، (یا چیزهایی از خود وی شنیدم)، حضرت شیخ بر جمله ای از اسرار که بسیار مهم است و برای کمتر کسی در روزگار پیش می آید، وقوف داشت.</p> <p dir="RTL"><strong>* کرامات شیخ </strong></p> <p dir="RTL">از کرامات باهرۀ شیخ در هنگام اقامت شهر فردوس، نماز باران است؛ وقتی اهالی اظهار داشتند مدتی باران نیامده و زراعت و دام از تشنگی هلاک می شوند، وی گفتند: فردا بعد از نماز جماعت، همراه جمعیت به طرف خارج شهر برای نماز می رویم؛ تعدادی برّه و بزغاله هم بیاورید.</p> <p dir="RTL">روز موعود بعد از نماز جماعت، مرحوم حاج شیخ و مردم با پای برهنه به خارج شهر رفتند؛ در زمین مسطحیکه معروف به بند میرزا تقی بود، جمع شدند. مرحوم شیخ دستور دادند، برّه، بزغاله ها و اطفال شیرخوار را از مادرانشان جدا کنید؛ وقتی آن ها را جدا کردند، صدای ضجّه و ناله گوسفندان و اطفال بلند شد؛ این عمل چنان حال و هوایی به مجلس داد که بی اختیار همه گریه کردند.</p> <p dir="RTL">در همان حال ایشان به نماز ایستادند؛ نماز که تمام شد گفتند: ای مردم! به منازل خود برگردید. هنوز مردم به میدان شهر نرسیده بودند که طوفان شدیدی وزید و بعد از آن هم باران مفصلی بارید.</p> <p dir="RTL"><strong>«اندرز های قدسی»</strong></p> <p dir="RTL">از مرحوم آیۀ الله قزوینی خراسانی، نصایح و توصیه های متعددی به یادگار مانده است؛ یکی از مکتوبات جانبخشی که وی به فرزند ارجمند خود مرقوم داشته، این است: «بدان! راه نجات و رسیدن به مقاصد عالیه، تقوی و توسّل به ائمۀ هُدی، خاصه حضرت ولیّ عصر روحی و ارواح العالمین له الفداء می باشد.</p> <p dir="RTL">1 - مواظبت و مراقبت کامل در فعل واجبات و ترک محرمات باید داشته باشید.</p> <p dir="RTL">2- نماز توسل به ولیّ عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف در مفاتیح صفحه 45، مطلق بوده و شرائطی ندارد و هر وقت می توان خواند؛ مکرّر با توجه تامّ بخوان؛ در هر امر مهمی بخوان تا نتیجه بگیری؛ «مَن دَقَّ باباً و لجَّ ولج» کسی که درِ خانۀ شخص بزرگی را بکوبد و جدیت کند، داخل خواهد شد.</p> <p dir="RTL">3- این دو امر را با سوره مبارکه یاسین، ترک نکن؛ امیدوارم آخرالامر سِرّ این دستور را درک کنی ...»</p> <p dir="RTL"><strong> *تمجید مقام معظم رهبری از آیت الله قزوینی خراسانی </strong> </p> <p dir="RTL">«آن مقام علمی، آن قدس، آن معنویت، آن جوهرۀ ارزشمندِ روحی که بنده مکرر گفته ام نظیر آن را در بین همه بزرگان و علمای شیعه، شاید من یک مورد دیگر دیده باشم، آن فلز گرانبها و جوهرِ روحیِ این مرد، بی نظیر موثر بود.</p> <p dir="RTL">از لحاظ مکتب فکری و فلسفی، ایشان مکتب دیگری بود و امام بزرگوار ما مکتب دیگری بود. مرحوم شیخ مجتبی قزوینی، خیلی هم در آن ممشای خودش متصلّب بود. آن فکر و آن ممشا و روحیه، اصلاً اقتضا نمی کرد که فردی مثل ایشان به کسی مثل امام بزرگوار ما بگرود؛ اما زمانی شناخت.... . احترام کرد و با امام بیعت کرد، حالا تعبیر بیعت که می کنم نه این که بیعت اصطلاحی، یعنی حقیقتاً بین خود و امام، قلباً پیوند ایجاد کرد و ما آن وقت در این صراط بودیم، اطراف این بزرگوار جمع شدیم و استقبال کرد و مرکزیت ایجاد کرد.... .</p> <p dir="RTL">فراموش نمی کنم آن روز هایی که علماء به دیدن ایشان می رفتند من هم با مرحوم پدرم به دیدن ایشان رفته بودیم- من خیلی جوان بودم- استاد بزرگ این حوزه و عالم نام آور و بی نظیر حوزۀ مشهد، مرحوم آیت الله شیخ مجتبی قزوینی رضوان الله علیه- مقابل آیت الله میلانی نشسته بود و طلبکارانه از ایشان می خواست و اصرار می کرد در مشهد بمانید.</p> <p dir="RTL">در واقع مرحوم شیخ مجتبی، ایشان را در مشهد نگه داشت. مرحوم میلانی در مشهد ماند، حوزه مشهد رونقی پیدا کرد».</p> <p dir="RTL"><strong> *شاگردان مرحوم قزوینی </strong></p> <p dir="RTL">مرحوم استاد، شاگردان بسیاری را به جامعه تحویل داد که هر کدام از بزرگان و فضلا و خدمتگزاران به اسلام و مسلمین می باشند. آیت الله مرحوم شیخ محمد باقر ملی میانجی. آیت الله العظمی سید علی سیستانی . آیت الله شیخ ابوالقاسم خزعلی ، آیت الله شهید محمد رضا سعیدی ، حجۀ الاسلام والمسلمین سید عباس سیدان ، حجۀ الاسلام والمسلمین جعفر سیدان ، حجۀ الاسلام والمسلمین سید محمود مجتهدی . آیت الله شیخ عبد النبی کجوری . آمیرزا علی اکبر معلم دامغانی، علامه محمد رضا حکیمی و ... ازجمله این شاگردان هستند . </p> <p dir="RTL"><strong> * لبیک به دعوت حق</strong></p> <p dir="RTL">سرانجام مرحوم شیخ مجتبی قزوینی خراسانی بعد از یک بیماری طولانی در ساعت 30/2 سحر روز دوشنبه 14 فروردین سال 1346 ش. مطابق با 22 ذی الحجۀ ق. دعوت حق را لبیک و بعد از ایام طولانی که قادر به تکلم نبودند، در لحظه ای آخر با تبسمی بر لب سه مرتبه « بَه بَه بَه» می گوید و جان به جان آفرین تسلیم می کند.</p> <p dir="RTL"><strong>*«آرامگاه»</strong></p> <p dir="RTL">بعد از تشییع جنازۀ شیخ از سوی مردم، مراسم خطبه خوانی در صحن نو برگزار شد و پیکر این عالم ربانی مدتی با تأخیر، شب هنگام در صحن عتیق (مسیر راه دارالولایۀ) به خاک سپرده شد.</p> <p dir="RTL">روحش همنشین امام رؤف علیه السلام باشد.</p> <br>