<p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA"> </span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA">شاید بتوان گفت امت اسلامی در هیچ برهه ای از تاریخ، مثل امروز نیاز به مقولة حیاتی وحدت نداشته است. اگرچه اتحاد همة پیروان ادیان الهی در برابر شرک و ظلم، توصیة اکید قرآن و امری فرا زمانی و فرامکانی است، اما آنچه امروز بیش از پیش ضرورت آن احساس می شود و درواقع شاخه و مصداقی از همان فرمان والای قرآن است، وحدت میان مسلمانان است</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span><span dir="LTR"></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA">حضرت محمد مصطفی در امتداد خط توحیدی تاریخ و به عنوان مصدّق انبیای پیش از خود، به نبوت برگزیده شد و با مدیریت الهی خود، توانست امتی را تأسیس کند تا الگوی جامعة توحیدی باشد. این امت که همگی، خود را مسلمان به معنای تسلیم در برابر امر خدا و رسول او می دانستند، به تدریج با دور شدن از عصر تنزیل و ورود به عصر تفسیر، در برداشت از برخی اصول اعتقادی و احکام فرعی، راه های مجزایی طی کردند و به فرقه و مذهب هایی تقسیم شدند. <strong><font color="#ff0000"><a href="http://asar.masjed.ir/fa/article/2992/16">برای مشاهده ادامه مقاله کلیک نمایید»»»»»</a></font></strong></span></p>