<p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span><a href="https://bahjat.ir/fa/content/5940"><span dir="LTR"></span></a></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA"><img src="/Content/media/image/2020/06/68961_orig.jpg" alt="2" class="center-block img-responsive"> </span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA"><a href="https://bahjat.ir/fa/content/5940"><span>چهل حدیث از امام جعفر صادق <sup>علیهالسلام</sup></span><span lang="EN-US" dir="LTR"></span></a></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ <sup>علیهالسلام</sup> قَالَ: مَنْ أَنْصَفَ النَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ رُضِیَ بِهِ حَکَماً لِغَیْرِه</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">کافی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۲</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۱۴۶</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">از امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> روایت شده که فرمود: هرکس که در مورد خود، رعایت انصاف نماید، به داورى دیگران پذیرفته شود</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِذَا کَانَ الزَّمَانُ زَمَانَ جَوْرٍ وَ أَهْلُهُ أَهْلَ غَدَرٍ فَالطُّمَأْنِینَةُ إِلَى کُلِّ أَحَدٍ عَجْزٌ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۷</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: آنگاه که روزگار، زمانۀ ستم باشد و مردمش اهل نیرنگ باشند، اعتماد به هرکسى درماندگى است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِذَا أُضِیفَ الْبَلَاءُ إِلَى الْبَلَاءِ کَانَ مِنَ الْبَلَاءِ عَافِیَةٌ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۷</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق علیهالسلام فرمود: چون بلا بر بلا فزاید، (نشانۀ) رهایى از بلا باشد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۴</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ صِحَّةَ مَا عِنْدَ أَخِیکَ فَأَغْضِبْهُ فَإِنْ ثَبَتَ لَکَ عَلَى الْمَوَدَّةِ فَهُوَ أَخُوکَ وَ إِلَّا فَلَا</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۷</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق علیهالسلام فرمود: چون خواستى سلامت نفس برادرت را دریابى، او را به خشم آور. اگر در رفاقت با تو استوار ماند، او برادر تو است، وگرنه برادرت نیست</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۵</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: لَا تَعْتَدَّ بِمَوَدَّةِ أَحَدٍ حَتَّى تُغْضِبَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۷</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> فرمود: به رفاقت کسى اعتماد مکن، تا او را [از روی امتحان،] سه بار به خشم آورى</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۶</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: لَا تَثِقَنَّ بِأَخِیکَ کُلَّ الثِّقَةِ، فَإِنَّ صَرْعَةَ الِاسْتِرْسَالِ لَا تُسْتَقَالُ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۷</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمود: به دوستت اعتمادِ مطلق مکن، زیرا زمینخوردن و ازپاىدرآمدن بر اثر دلباختگى و اعتماد همهجانبه، درمان و جبرانى ندارد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۷</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: الْإِسْلَامُ دَرَجَةٌ وَ الْإِیمَانُ عَلَى الْإِسْلَامِ دَرَجَةٌ وَ الْیَقِینُ عَلَى الْإِیمَانِ دَرَجَةٌ وَ مَا أُوتِیَ النَّاسُ أَقَلَّ مِنَ الْیَقِینِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: اسلام یک درجه است، و ایمان درجهای است روى اسلام، و یقین درجهای است روى ایمان، آنچه مردم به آن رسند کمتر از یقین است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۸</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِزَالَةُ الْجِبَالِ أَهْوَنُ مِنْ إِزَالَةِ قَلْبٍ عَنْ مَوْضِعِهِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمود: برکندن کوهها آسانتر از برکندن دلها از جاى خویش است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۹</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: الْإِیمَانُ فِی الْقَلْبِ وَ الْیَقِینُ خَطَرَاتٌ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">محاسن برقی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۱</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۲۴۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: ایمان در قلب است، و یقین، خطورها و الهاماتى است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۰</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: الرَّغْبَةُ فِی الدُّنْیَا تُورِثُ الْغَمَّ وَ الْحَزَنَ وَ الزُّهْدُ فِی الدُّنْیَا رَاحَةُ الْقَلْبِ وَ الْبَدَنِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: میل به دنیا، مایۀ غم و اندوه است و بىمیلى و زهد به دنیا، مایۀ آسایش دل و پیکر است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۱</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: مِنَ الْعَیْشِ دَارٌ یُکْرَى وَ خُبْزٌ یُشْرَى</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: از عیش در زندگی، داشتن خانهاى اجارهاى و نانى خریدنى است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۲</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup> لِرَجُلَیْنِ تَخَاصَمَا بِحَضْرَتِهِ: أَمَا إِنَّهُ لَمْ یَظْفَرْ بِخَیْرٍ مَنْ ظَفِرَ بِالظُّلْمِ وَ مَنْ یَفْعَلِ السُّوءَ بِالنَّاسِ فَلَا یُنْکِرِ السُّوءَ إِذَا فُعِلَ بِهِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> به دو مرد که در حضورش نزاع مىکردند، فرمود: هان! هرکه با زورگویى پیروزى یابد، پیروزىاش نیکو نباشد و آنکس که با مردم بدى کند، نبایستى از بدى مردم، ناراحت گردد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۳</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ <sup>علیهالسلام</sup> قَالَ: التَّوَاصُلُ بَیْنَ الْإِخْوَانِ فِی الْحَضَرِ التَّزَاوُرُ وَ فِی السَّفَرِ التَّکَاتُبُ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">کافی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۲</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۶۷۰</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> فرمودند: برقرارى ارتباط بین برادران در وطن، دیدار یکدیگر است و هنگام سفر، نامهنگارى است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۴</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: لَا یَصْلُحُ الْمُؤْمِنُ إِلَّا عَلَى ثَلَاثِ خِصَالٍ التَّفَقُّهِ فِی الدِّینِ وَ حُسْنِ التَّقْدِیرِ فِی الْمَعِیشَةِ وَ الصَّبْرِ عَلَى النَّائِبَةِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup> فرمود: مؤمن جز به سه خصلت نیک نشود: فهم عمیق در دین، اندازهدارى نیکو در زندگانى و بردبارى بر ناگوارى.</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۵</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: الْمُؤْمِنُ لَا یَغْلِبُهُ فَرْجُهُ وَ لَا یَفْضَحُهُ بَطْنُهُ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: بر مؤمن، عورتش چیره نگردد و شکمش او را رسوا نسازد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۶</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ <sup>علیهالسلام </sup>قَالَ: صُحْبَةُ عِشْرِینَ سَنَةً قَرَابَةٌ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">کافی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۶</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۱۹۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمودند: همنشینىِ بیستساله، [بهمنزلۀ] خویشاوندى است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۷</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: لَا تَصْلُحُ الصَّنِیعَةُ إِلَّا عِنْدَ ذِی حَسَبٍ أَوْ دِینٍ وَ مَا أَقَلَّ مَنْ یَشْکُرُ الْمَعْرُوفَ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> فرمود: احسان جز به خانوادهدار و دیندار شایسته نیست، و چه کمیابند آنها که احسان و محبت را حقشناسند</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۸</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ <sup>علیهالسلام</sup>: إِنَّمَا یُؤْمَرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ یُنْهَى عَنِ الْمُنْکَرِ مُؤْمِنٌ فَیَتَّعِظُ أَوْ جَاهِلٌ فَیَتَعَلَّمُ وَ أَمَّا صَاحِبُ سَوْطٍ أَوْ سَیْفٍ فَلَا</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">کافی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۵</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۶۰</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: بهراستى مؤمن [چون] امربهمعروف شود یا نهىازمنکر گردد، پند پذیرد؛ یا نادان یاد گیرد، ولى آنکه که تازیانه و شمشیر دارد [پند یا آموزش را] قبول نکند</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۱۹</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِنَّمَا یَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَى عَنِ الْمُنْکَرِ مَنْ کَانَتْ فِیهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ عَالِمٌ بِمَا یَأْمُرُ عَالِمٌ بِمَا یَنْهَى عَادِلٌ فِیمَا یَأْمُرُ عَادِلٌ فِیمَا یَنْهَى رَفِیقٌ بِمَا یَأْمُرُ رَفِیقٌ بِمَا یَنْهَى</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۸</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: تنها کسى مىتواند امربهمعروف کند یا نهىازمنكر نماید که داراى سه صفت باشد: به آنچه امر مىکند و از آنچه نهى مىنماید آگاه باشد، عادلانه امر کند و نهى نماید، با مهربانى و نرمی امر و نهى کند</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۰</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِنَّ اللَّهَ أَنْعَمَ عَلَى قَوْمٍ بِالْمَوَاهِبِ فَلَمْ یَشْکُرُوهُ فَصَارَتْ عَلَیْهِمْ وَبَالًا وَ ابْتَلَى قَوْماً بِالْمَصَائِبِ فَصَبَرُوا فَکَانَتْ عَلَیْهِمْ نِعْمَةً</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمود: خداوند بخششهایی به مردمى داد و شکرش نکردند و آن نعمتها وبال آنها شد؛ و مردمى را به مصیبتها گرفتار کرد و صبر کردند، و بلاها براى آنها نعمت شد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۱</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: صَلَاحُ حَالِ التَّعَایُشِ وَ التَّعَاشُرِ مِلْءُ مِکْیَالٍ ثُلُثَاهُ فِطْنَةٌ وَ ثُلُثُهُ تَغَافُلٌ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: مصلحت زندگى و معاشرت اجتماعى، به پیمانهاى پر میماند که دو سوم آن هوش و زیرکى، و یکسومش نادیده گرفتن و تجاهل است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۲</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: مَا أَقْبَحَ الِانْتِقَامَ بِأَهْلِ الْأَقْدَارِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: انتقامجویى قدرتمندان چه زشت است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۳</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قِیلَ لَهُ مَا الْمُرُوَّةُ؟ فَقَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: لَا یَرَاکَ اللَّهُ حَیْثُ نَهَاکَ وَ لَا یَفْقِدُکَ مِنْ حَیْثُ أَمَرَکَ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> <span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">از امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> پرسیده شد: مردانگى چیست؟ فرمود: خدا تو را آنجا که منع کرده، نبیند و آنجا که امر کرده، گم نکند</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۴</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ <sup>علیهالسلام</sup> قَالَ: مَکْتُوبٌ فِی التَّوْرَاةِ اشْکُرْ مَنْ أَنْعَمَ عَلَیْکَ وَ أَنْعِمْ عَلَى مَنْ شَکَرَکَ فَإِنَّهُ لَا زَوَالَ لِلنَّعْمَاءِ إِذَا شُکِرَتْ وَ لَا بَقَاءَ لَهَا إِذَا کُفِرَتْ. الشُّکْرُ زِیَادَةٌ فِی النِّعَمِ وَ أَمَانٌ مِنَ الْغِیَرِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">کافی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۲</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۹۴</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: در تورات نوشته شده: سپاس آنکس که نعمتت داده، بگذار؛ و بر کسى که شکرت گفت، نعمت بخش، که نعمتها با شکرگزارى زوال نپذیرند، و با کفران و ناسپاسى بقا نیابد. سپاسگزارى نعمت را افزون کند، و ایمنى و پناه از دگرگونی [نعمت] باشد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۵</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: فَوْتُ الْحَاجَةِ خَیْرٌ مِنْ طَلَبِهَا مِنْ غَیْرِ أَهْلِهَا وَ أَشَدُّ مِنَ الْمُصِیبَةِ سُوءُ الْخُلُقِ مِنْهَا</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: از دستدادن حاجت و نیاز، بهتر از تقاضاى به نااهل است، و دشوارتر از گرفتارى، بدخویی ناشى از آن گرفتارى است</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۶</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">سَأَلَهُ <sup>علیهالسلام </sup>رَجُلٌ أَنْ یُعَلِّمَهُ مَا یَنَالُ بِهِ خَیْرَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ لَا یُطَوِّلَ عَلَیْهِ، فَقَالَ علیهالسلام: لَا تَکْذِبْ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">مردى از امام صادق <sup> علیهالسلام</sup> درخواست کلامى کوتاه نمود که حاوى خیر دنیا و آخرت باشد، ایشان فرمود: دروغ مگو</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۷</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: الدَّیْنُ غَمٌّ بِاللَّیْلِ وَ ذُلٌّ بِالنَّهَارِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام </sup> فرمود: بدهکارى، اندوه شبست و خوارى روز</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۸</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِذَا صَلَحَ أَمْرُ دُنْیَاکَ فَاتَّهِمْ دِینَکَ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۵۹</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: چون کار دنیایت سامان یافت، به دین و آئین خود بدگمان شو</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۲۹</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ <sup>علیهالسلام</sup>: بَرُّوا آبَاءَکُمْ یَبَرَّکُمْ أَبْنَاؤُکُمْ وَ عِفُّوا عَنْ نِسَاءِ النَّاسِ تَعِفَّ نِسَاؤُکُمْ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">کافی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۵</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۵۵۴</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمود: با پدران خود خوشرفتارى کنید تا مشمول خوشرفتارى فرزند خود گردید؛ و نسبت به زنان مردم رعایت عفّت و پاکدامنى بنمایید تا زنانتان عفیف و پاکدامن گردند</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۰</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup></span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>: </span></strong><strong><span lang="AR-SA">مَنِ ائْتَمَنَ خَائِناً عَلَى أَمَانَةٍ لَمْ یَکُنْ لَهُ عَلَى اللَّهِ ضَمَانٌ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۰</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمود: هرکه خائنى را امانتدارِ امانتى کند، او را نزد خدا ضمانتى نباشد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۱</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: الْحَیَاءُ عَلَى وَجْهَیْنِ فَمِنْهُ ضَعْفٌ وَ مِنْهُ قُوَّةٌ وَ إِسْلَامٌ وَ إِیمَان</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۰</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: حیا دو گونه است: یکى ضعف و ناتوانى است، و دیگرى نیرومندى و اسلام و ایمان</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۲</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: تَرْکُ الْحُقُوقِ مَذَلَّةٌ وَ إِنَّ الرَّجُلَ یَحْتَاجُ إِلَى أَنْ یَتَعَرَّضَ فِیهَا لِلْکَذِب</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۰</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> فرمود: رعایت نکردن حقوق، زبونى است، و مرد را براى پوزشخواهى به دروغ وامىدارد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۳</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: إِذَا سَلَّمَ الرَّجُلُ مِنَ الْجَمَاعَةِ أَجْزَأَ عَنْهُمْ وَ إِذَا رَدَّ وَاحِدٌ مِنَ الْقَوْمِ أَجْزَأَ عَنْهُمْ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۰</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> فرمود: یک نفر که از میان جمعى سلام کند، از همه کافىست و یکى هم که از جمعى جواب گوید، کفایت کند</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۴</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: السَّلَامُ تَطَوُّعٌ وَ الرَّدُّ فَرِیضَةٌ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۰</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">امام صادق<sup> علیهالسلام</sup> فرمود: سلام، مستحب است و جواب سلام، واجب</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۵</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: مَنْ بَدَأَ بِکَلَامٍ قَبْلَ سَلَامٍ فَلَا تُجِیبُوهُ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۰</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمود: هرکه پیش از سلام، آغاز سخن کند، جوابش نگویید</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۶</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ <sup>علیهالسلام</sup> قَالَ: تَصَافَحُوا فَإِنَّهَا تَذْهَبُ بِالسَّخِیمَةِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">کافی، ج</span></strong><strong><span lang="FA">۲</span></strong><strong><span lang="AR-SA">، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۱۸۳</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">از امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> روایت شده که فرمود: بههم دست بدهید که کینه را میبرد</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۷</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: اتَّقِ اللَّهَ بَعْضَ التُّقَى وَ إِنْ قَلَّ وَ دَعْ بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ سِتْراً وَ إِنْ رَقَّ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۱</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: از خدا اندکى هم که باشد، پروا کنید؛ و میان خود و خدا پردهاى، هرچند نازک، بگذارید</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۸</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: مَنْ مَلَکَ نَفْسَهُ إِذَا غَضِبَ وَ إِذَا رَغِبَ وَ إِذَا رَهِبَ وَ إِذَا اشْتَهَى حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ</span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۱</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام </sup>فرمود: آنکس که هنگام خشم، طمع، ترس، و خواهش نفس خویشتندار باشد، خدا بدنش را بر آتش حرام میکند</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۳۹</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: الْعَافِیَةُ نِعْمَةٌ خَفِیفَةٌ إِذَا وُجِدَتْ نُسِیَتْ وَ إِذَا عُدِمَتِ ذُکِرَتْ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۱</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: عافیت، نعمتى سبکوزن است. تا هست، فراموش مىشود و چون رفت، به یاد مىآید</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"> </span></strong><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><strong><span lang="FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>۴۰</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>. </span></strong><strong><span lang="AR-SA">قَالَ <sup>علیهالسلام</sup>: لِلَّهِ فِی السَّرَّاءِ نِعْمَةُ التَّفَضُّلِ وَ فِی الضَّرَّاءِ نِعْمَةُ التَّطَهُّرِ</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span lang="AR-SA" dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> <span> </span></span></strong><strong><span lang="AR-SA">تحفالعقول، ص</span></strong><strong><span lang="FA">۳۶۱</span></strong><strong><span dir="LTR"></span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span lang="AR-SA">امام صادق <sup>علیهالسلام</sup> فرمود: خداى را در حال گشایش، نعمت احسان و تفضل است، و در سختى، نعمت پاکى [از گناه]</span></strong><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><strong><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong><span dir="LTR"></span></strong></p>