در روایات و متون دینی نشستن در مسجد بر نشستن در بهشت ترجیح داده شده است. امیرالمؤمنین (ع) می‌فرماید: نشستن در مسجد برای من برتر از نشستن در بهشت است، زیرا نشستن در مسجد مورد رضایت خداوند است ولی نشستن در بهشت رضایت بنده را به دنبال دارد. (1) ولی مستحب است که نشستن در مسجد اولا با وضو و رو به قبله باشد و ثانیا مشغول ذکر و با مسایل علمی بشود و از امور بیهوده خودداری ورزد. در متون روایی بر نشستن در مسجد به انتظار نماز، نشستن در بین دو نماز و نشستن در مسجد هنگام بین‌الطلوعین، سفارش ویژه شده است و برای این عمل آثار و پاداش‌هایی از جمله: ثواب حج عمره، درجه عالی، گنجی از گنج‌های بهشت، مصداق رهبانیت مورد تأیید در اسلام باعث وسعت رزق، بخشش گناهان و .... ذکر شده است. (2) 1- وسایل‌الشیعه: ج 5، ص 199، ح 6325 2. ر.ک: فرهنگ مسجد: صص 294-296