<span lang="FA">در این مطلب به فضیلت های قرائت دو سوره از قرآن کریم اشاره خواهیم کرد</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>: </span> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">فضیلت تلاوت سوره مبارکه حمد</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>: </span></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR">*</span><span lang="FA">پیامبر گرامی اسلام فرمود: فضیلت سوره حمد مانند فضیلت حاملان عرش است، هر کس آن را قرائت کند، ثوابی مانند ثواب حاملان عرش به او داده می شود.(مستدرک الوسائل ج 4 ص330)</span><span dir="LTR"></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR">*</span><span lang="FA">رسول خدا(ص)فرمود: هرکس سوره حمد را قرائت کند خداوند به عدد خواندن تمام کتابهایی که از آسمان نازل شده به او ثواب و پاداش عنایت می فرماید</span><span dir="LTR">).</span><span lang="FA">الاختصاص ص39)</span><span dir="LTR"></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR">*</span><span lang="FA">ابن عباس از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده است که: سوره حمد دو سوم قرآن کریم است. (مستدرک الوسائل ج 4 ص331)</span><span dir="LTR"></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA">*</span><span lang="FA">در روایتی رسول خدا(ص) آمده است: اگر سوره حمد را در یک کفه ی میزان و باقی سوره های قرآن را در کفه ی دیگر قرار دهند، سوره «حمد</span><span lang="FA"><span dir="LTR"></span>» هفت برابر سنگین تر است</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>.</span><span dir="LTR"><span> </span>(</span><span lang="FA">(مستدرک الوسائل ج 4 ص</span><span dir="LTR">(330</span></p> <span lang="FA"></span><span dir="LTR"></span> <p class="MsoNormal" dir="RTL"></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">فضیلت تلاوت سوره مبارکه انسان</span><span dir="LTR"></span></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA">در فضیلت تلاوت این سور مبارکه چند روایت نقل شده است که به ذکر سه مورد اکتفا می شود</span><span dir="LTR"></span><span lang="FA"><span dir="LTR"></span>:</span><span dir="LTR"><br> </span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR">(الف</span><span lang="FA"> در حدیثی از پیامبر اکرم(ص) آمده است: «مَنْ قَرَأَ سُورَةَ هَلْ أَتَى کَانَ جَزَاۆُهُ عَلَى اللَّهِ جَنَّةً وَ حَرِیراً وَ مَنْ اَدْمَنَ قِرَاءَتَهَا قَوِیَتْ نَفْسَهُ الضَّعِیْفَةُ وَ...؛(1) کسی که سوره «هَلْ اَتَی» را بخواند، پاداش او بر خدای سبحان بهشت و لباسهای بهشتی است و کسی که به قرائت آن مداومت کند، نفس ضعیف او تقویت می شود</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>«.</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA">ب) از امام باقر(ع) روایت شده است: «کسی که سورة «هَلْ اَتَی» را در هر صبح پنجشنبه تلاوت کند، علاوه بر اینکه خدای رحمان چندین حور العین بر او تزویج می نماید، در قیامت نیز با پیامبر اکرم(ص) خواهد بود.»(2) </span><span dir="LTR"></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA">ج) شخصی به نام «علی بن عمر بن عطار» می گوید: روز سه شنبه محضر امام هادی(ع) شرفیاب شدم، حضرت فرمود: دیروز تو را ندیدم؟ عرض کردم: نخواستم روز دوشنبه مسافرت کنم. امام(ع) فرمود: «یَا عَلِیُّ مَنْ أَحَبَّ أَنْ یَقِیَهُ اللَّهُ شَرَّ یَوْمِ الْإِثْنَیْنِ فَلْیَقْرَأْ فِی أَوَّلِ رَکْعَةٍ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ «هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ»، ثُمَّ قَرَأَ أَبُوالْحَسَنِ علیه السلام</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>: «</span><span lang="FA">فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِکَ الْیَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً»؛ ای علی! هر که بخواهد که خدا او را از خطر روز دوشنبه نگه دارد، در رکعت اول نماز صبح سوره «هَلْ اَتَی» بخواند، سپس امام(ع) برای تأیید مطلب، آیه یازدهم همان سوره را قرائت کرد</span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>(3).« </span></p> <span lang="FA">البته منظور از «ذلک الیوم» در آیه مذکور، روز قیامت است و تطبیق آن به روز دوشنبه نوعی جَرْی و تأویل می باشد</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span></span>